Vroeger heette dat democratie, meneer de burgemeester.

De kracht van verandering. Dé slagzin waarmee N-VA in 2012 haar politieke overwinning in onze stad boekte. En wat voor een verandering. De zoveelste uitspraak van een burgervader die geen burgervader bleek te zijn. Zonder veel moeite wordt de ene groep na de andere in de hoek gezet. De socialisten, de vakbonden, de havenarbeiders, mensen in armoede, het middenveld, ouders die hun kinderen op bosklas willen sturen, moslims, Oost-Europeanen en nu ook Berbers. Die laatste blijken ook het grootste gif van onze stad te zijn, volgens onze burgemeester. Zij duiken op in de criminaliteitscijfers, zij radicaliseren, zij zijn niet ingeburgerd. Bij een Aziaat zou dat niet waar geweest zijn.

Wij noemen dat een kaakslag. Eén die we als burgers van onze stad niet hoeven te pikken. Ja, meneer de burgemeester, u hoort het goed. Wij zijn het beu om te zien hoe u de ene schuldige na de andere aanduidt. Aan bouwstenen voor die warme stad waar wij als jongeren van dromen ontbreekt het u. Repressie is uw waarheid. Vanavond verzamelde een groep mensen voor het stadhuis van de grootste stad van Vlaanderen, de plek van waaruit dit land wordt bestuurd, voor een stil en vreedzaam protest. Protest tegen woorden die het echte gif in het weefsel van onze stad spuiten: verdeeldheid.

Uw antwoord? Een bataljon aan politieagenten om die dissidente stem neer te slaan. Eén voor één werden ze opgepakt. Een paar uur naar de cel. Genoeg tijd om na te denken over wat ze gedaan hadden. Eén van uw schepenen, Rob Van de Velde, keek vanop het Schoon Verdiep toe en zag dat het goed was. “Wie dit blijft voeden, schaadt Vlaanderen.” De vraag is dan wat wij schaden, meneer de burgemeester? Racisme mag in uw ogen dan relatief zijn. Voor burgers die vreedzaam en rustig hun stem laten horen tegen een beleid dat niet het hunne is, is geen plaats meer in uw stad. Vroeger heette dat democratie, meneer de Burgemeester. Vandaag heet dat de kracht van verandering.

Advertenties